Adoptie

Op 1 oktober 1998 is voor Nederland het Haags adoptieverdrag in werking getreden. Dit verdrag betekent dat wanneer een kind is geadopteerd in een land dat aangesloten is bij het verdrag, deze adoptie in principe door Nederland wordt erkend.

Voorwaarde is dat zich bij de adoptiedocumenten tevens een verklaring bevindt, afgegeven door de bevoegde centrale autoriteit van de verdragsstaat waar de adoptie is uitgesproken. Het model van deze verklaring is vastgesteld bij het verdrag en in het verdrag is opgenomen dat deze verklaring zonder legalisatie kan worden geaccepteerd. Naast deze verklaring moet ook het adoptievonnis overlegd worden. Dit document moet op de voor het land van herkomst gebruikelijke wijze zijn gelegaliseerd en moet voorzien zijn van een beëdigde vertaling.

Het verdrag maakt een onderscheid tussen sterke en zwakke adopties. In Nederland kennen we uitsluitend sterke adopties. Bij een sterke adoptie worden de familiebanden met de oorspronkelijke ouders volledig verbroken en omstaan er nieuwe familiebanden met de adoptiefouders.
Bij een zwakke adoptie blijven de familiebanden met de oorspronkelijke ouders gedeeltelijk bestaan maar worden ook familierechtelijke betrekkingen gevestigd met de adoptiefouders. De zwakke adoptie kan door middel van een gerechtelijke procedure worden omgezet in een sterke adoptie.

Als een adoptie wordt uitgesproken door het land van herkomst van het kind en dit land is niet bij het verdrag aangesloten, terwijl de adoptanten hun gewone verblijfplaats hebben in Nederland, wordt deze adoptie niet van rechtwege erkend. Om te voorkomen dat de hele adoptieprocedure in Nederland moet worden overgedaan kan, als aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan, deze adoptie in aanmerking komen voor erkenning door de Nederlandse rechter.

Waar kan ik terecht voor informatie?
U kunt bellen met telefoonnummer 024 751 71 11 of 14024.