Heel indrukwekkend, respectvol, 150 deelnemers, langs de route oneindig veel mensen, lichtjes, lichtbeelden, rode fakkels, het was prachtig, het was ontroerend. Hulde aan de Wijchense gemeenschap! Hulde aan de organisatoren!

Dat zijn de woorden die ik zaterdagavond op Facebook zette na afloop van de stille tocht voor Sebastiaan Theloosen, die vorige week het slachtoffer werd van een afschuwelijk incident. Na het incident ontstond in de wijk vrijwel meteen een herdenkingsplek waar familieleden, vrienden en buurtgenoten bij elkaar kwamen om het verdriet, de verbijstering en verslagenheid met elkaar te delen en steun te betuigen aan de nabestaanden van Sebastiaan.

Tijdens mijn bezoek aan Liv, de kinderen en andere naasten kwam hun verzoek om een stille tocht ter sprake. We hebben met hen besproken dat dit in coronatijd nog meer voeten in aarde zou hebben dat in normale tijden. Ook hebben we besproken dat de tocht naast de herdenking van Sebastiaan het thema zinloos geweld zou dragen.
Ik was ontroerd en trots op de kracht van de Wijchense samenleving. Vanwege al die acties die in gang werden gezet. Van het kunstwerk in de tunnel tot aan de organisatie van de stille tocht door familie en vrienden, waarbij de gemeente behulpzaam mocht zijn. De indrukwekkende erehaag tijdens het langstrekken van de stoet. De lichtjes, de lichtbeelden, de fakkels, alles met zorg en liefde geselecteerd en getoond.

Wijchen is Wijchen, we hebben het de afgelopen weken vaak gehoord. Wijchen is Wijchen heeft zich de afgelopen week getoond.

Marijke van Beek
burgemeester