Lees pagina voor

Hart voor mantelzorg: Een interview met wethouder Bea Schouten

13 februari 2024

Help jij regelmatig iemand een handje? Je partner, vader of moeder, omdat die het niet meer redt alleen. Je zoon of dochter, omdat die een beperking heeft. Of misschien wel een buur of vriend die het al een poosje tegenzit. Je vindt het vast heel normaal dat je voor diegene klaarstaat. Maar wist je dat je dan mantelzorger bent? En dat de gemeente Wijchen mantelzorgers een helpende hand kan bieden? Belangrijk, want zo blijft voor iemand zorgen leuk. En samen krijgen we meer voor elkaar. Wethouder Bea Schouten vertelt.

“Volgens mij zit het gewoon in ons, dat we een ander willen helpen”, zegt ze. “Vaak zie je dat mensen geleidelijk steeds meer taken op zich nemen. Dan is het belangrijk dat er een overheid is waarop ze kunnen steunen. Een overheid die het niet ingewikkeld, maar juist gemakkelijk maakt om hulp te krijgen. Als gemeente zetten we ons hiervoor in. We gaan mantelzorgers de komende jaren nog actiever ondersteunen in samenwerking met een aantal partners, zoals MeerVoormekaar. Mensen die een ander helpen waarderen we namelijk zo. Hun inzet doet er echt toe. Ze zijn onmisbaar. Zeker in deze tijden van vergrijzing.”

Vormen van ondersteuning

Bea vertelt dat de gemeente Wijchen mantelzorgers hulp en ondersteuning wil bieden op een manier die bij hen past. “Dan is mantelzorgen vol te houden en te combineren met bijvoorbeeld werk of een opleiding”, licht ze toe. Als we haar vragen aan wat voor ondersteuning we moeten denken, antwoordt ze: “Het overnemen van bepaalde zorg- of ondersteuningstaken of het regelen van papierwerk bijvoorbeeld. Er is van alles mogelijk. Het is maar net waar je als mantelzorger het meest mee geholpen bent.” Na een adempauze voegt ze daaraan toe: “We willen werken vanuit het vertrouwen van inwoners en procedures zo simpel mogelijk maken. Daarom hebben we onder andere een consulent mantelzorg aangenomen. Ze heet Willianne van Huisseling. Haar focus ligt op het vinden, verbinden, ontzorgen en versterken van mantelzorgers.”

Dat doe ik wel even

Bea merkt dat de meeste mensen die mantelzorger zijn, zichzelf niet als mantelzorger zien. “Ze zijn er gewoon voor hun vader, moeder, kind, vriend of buurtgenoot. Ik zie het ook in mijn eigen omgeving. Toen mijn schoonvader ziek werd deden mijn schoonzussen zoveel. Het begint met ‘dat doe ik wel even’, maar stiekem komt er steeds iets bij en dan kunnen mensen het op een gegeven moment niet meer aan.”
Met respect kijkt Bea naar haar eigen moeder die inmiddels ver in de tachtig is. “Ze helpt mijn vader. Hij is al een poosje slecht ter been. Dus doet mijn moeder nagenoeg alles in huis: poetsen, opruimen, de boodschappen, de tuin, koken. Ik heb haar wel eens voorgesteld om naar Koffie met Leonie te gaan in de Meander op woensdagochtend, zodat ze een moment voor zichzelf heeft. Maar dat wuift ze tot nu toe weg. Als mijn moeder wegvalt, zou ik echt met mijn handen in het haar zitten. Ondertussen spring ik zelf ook af en toe bij. Mee naar het ziekenhuis, helpen bij problemen met de scootmobiel, even naar de apotheek. Ik doe het met liefde, maar ik begrijp heel goed hoe het erin sluipt.”

Binnenlopen voor hulp

Ondanks dat Bea steeds meer voor haar ouders doet, ziet ze zichzelf niet als mantelzorger. Daarvoor doet haar moeder in haar ogen te veel. Bea is hiermee een prachtig voorbeeld van hoe het in de praktijk vaak gaat met mantelzorgers. Ze heeft nog geen hulp nodig, vindt ze. Mensen die regelmatig anderen helpen steekt ze wel graag een hart onder de riem. “Het is fijn als je iemand helpt die je lief is, maar vraag ons om hulp voordat het je te veel wordt. Dan kun je je verantwoordelijkheid delen en houd je het ook veel langer vol. Als je je schouders er eindeloos onder blijft zetten, ga je op een dag onderuit. Daar is niemand mee geholpen. Weet dat je bij ons terecht kunt voor advies en ondersteuning. Bij het inlooppunt van het Sociaal Team in ’t Mozaïek kun je zonder afspraak terecht.”

Meer nieuws

Al het nieuws